Am ersten Fastensonntag (Invocabit) wird auf „Malek“ einer Anhöhe am Rande des Dorfes Drauffelt die Burg gebrannt.
Ältere Zuschauer hielten früher nach den Burgen der Umgebung und dem Winde Ausschau und pflegten zu sagen:
‚Wivill Buergen ech gesinn, souvill Joer ech der nach gin‘ und ‚Wéi den Damp op Burgsonndig geet, esou geet en de ganze Virsummer’.
Ostwind am Burgsonntag gilt als Hinweis auf einen trockenen, kalten Frühling. Der Westwind bringt viel Regen und Nässe. Gutes Heuwetter ist angesagt, wenn an diesem Festtag die Sonne scheint.
Dee Sonndeg kann am Duerf all Mënsch weisen, ier en eppes vom Wieder kennt. Ween Liichtmëssdag an der Mass fir d’lescht affere geet ass de Wiedermécher fir dëst Joer. Ma Buergsonndeg däerf jiddereen profezeien.
„ Wéi de Jang van …..“, sot d’Guet, „deen haten se gestëmmt, well en doruechter téine gung, hie méich hinnen d’Wieder. Ma du haten se véierzeng Deeg iwwerhaapt keent.“
Lange Zeit soll die Asche vom Burgfeuer als wertvollen Dünger auf die Felder ausgebracht worden sein.
De Buergsonndig ass dëst Joer den 22. Februar an nodeems um 19.00 Auer d'Owesklack gelaut hott, gi Märr zesomen bei d'Buerg a brennen se of. Därr sidd all häerzlech ageloden.